![]() |
|
STRONA GŁÓWNA > AUTOBUSY > katalog autobusów > autobusy lat 80. > Ikarus 260.04 |
| WARSZAWSKIE AUTOBUSY |
|
IKARUS
260.04 |
| Pod koniec lat 70.,
gdy Jelcz-Berliet, autobus Epoki Sukcesu okazał się kompletną klęską
centralne czynniki PRL zdecydowały o imporcie autobusów węgierskich,
11-metrowych Ikarusów 260.04. Ten typ autobusu eksploatowany był z dobrym skutkiem od 1973 roku w WPK
Katowice. I to właśnie z Katowic przybyła do MZK pierwsza "solówka". W 1979 r. otrzymano do testowania jeden egzemplarz z 1973 r. i wpisano go na stan zajezdni R-7 z numerem 9099. Po przeprowadzeniu testów służył do 1987 r. jako autobus gospodarczy, choć niejednokrotnie był wypuszczany na miasto jako liniowy. Pierwsza partia Ikarusów 260 prosto z fabryki dotarła w grudniu 1981 r. Na ulice wyjechały 11 grudnia, z zajezdni R-9. Dostały przedział numerów po kasowanych Jelczach Mexach: 201-231. 14 grudnia 1981r. pierwsze Ikarusy 260 wpisano również na stan zajezdni R-5, gdzie otrzymały numery 1-36. W połowie 1982 roku do Warszawy dotarła niewielka partia Ikarusów 260.02 wyprodukowanych dla NRD (232-249). Następne dostawy obejmowały już normalne wozy, choć każda następna transza niosła ze sobą pewne modyfikacje w wystroju wnętrza. W 1983 roku pojawiły się czarne poręcze, a w 1984 r.- nowe czarne kabiny. Przełomowa była ostatnia dostawa na przełomie lat 1985 i 1986. Autobusy te były pomalowane w oryginalny marchewkowy kolor. Charakteryzowały się już ogólną poprawą trwałości i dłuższymi przebiegami międzynaprawczymi. Przeniesiono w nich spod tylnego mostu zbiornik paliwa, co umożliwiło wyprowadzenie rury wydechowej spod tylnej ściany na lewą stronę. W tej serii ciekawostką stał się wóz nr 1660, który zamiast do ruchu trafił do Przemysłowego Instytutu Motoryzacji na ul. Stalingradzkiej, gdzie testowano w nim napęd gazowy. Z testów niewiele wynikło i we wrześniu 1992 roku autobus trafił do ruchu liniowego pozostając jako jedyny w oryginalnym pomarańczowym malowaniu aż do 1997 roku. Wobec zastąpienia awaryjnych Jelczy przez nowe i o wiele sprawniejsze Ikarusy oraz z racji dużego odpływu kadr z MZK i związanego z tym spadkiem planu, szybko okazało się, że nie ma potrzeby utrzymywania tak dużej liczby taboru. Wiele nowych Ikarusów stało bezczynnie w zajezdniach, sporadycznie wyjeżdżając na miasto, niektóre z nich ani razu nie opuściły zajezdni, a kilku innym nie nadano nawet numerów taborowych. W sytuacji takiej "klęski urodzaju" postanowiono sprzedać część taboru, przede wszystkim Państwowej Komunikacji Samochodowej. Pierwsze transakcje zawarto już w lipcu 1987 r. Do końca 1988 roku sprzedano 155 Ikarusów 260, w tym 5 sztuk jako fabrycznie nowe z zerowym przebiegiem (zobacz galerię wozów sprzedanych). Kolejną falą eksterminacji krótkich Ikarusów były przeprowadzane od marca 1988 r. adaptacje na przegubowce. Do stycznia 1991 r., przy współpracy Lubelskich Zakładów Naprawy Samochodów przebudowano w ten sposób blisko 150 wozów pojedynczych. Na skutek tych działań z 1010 sztuk na początku 1987 roku, na początku roku 1991 jeździły już tylko 664 krótkie Ikarusy. Duży spadek planu pod koniec lat 80. sprzyjał ograniczeniu liczby taboru. Dopiero nowa sytuacja gospodarcza na początku lat 90. umożliwiła zwiększenie liczby wozów w ruchu, a tym samym zwiększenie zapotrzebowania także na wozy krótkie. Również rozpoczęty w lipcu 1988 r. proces kasacji najbardziej zużytych sztuk spowodował potrzebę uzupełnienia taboru krótkiego. W takiej sytuacji, w 1991 roku zakupiono na Węgrzech 25 karoserii i podwozi, z których przy użyciu regenerowanych podzespołów z kasowanych autobusów zbudowano 25 Ikarusów 260, a w następnym roku jeszcze 14. Tak powstałe "składaki" rejestrowano jako remonty kapitalne starych autobusów, choć fizycznie nie miały z nimi nic wspólnego. Ikarusy 260 z serii z 1991 i 1992 roku wyglądem zewnętrznym niewiele się różnią od wcześniejszych serii, jedynie posiadają gumową listwę wzdłuż nadwozia. Od 1985 roku w Zakładzie Napraw Autobusów T-4 przy ul. Włościańskiej przeprowadzano naprawy główne (NG) Ikarusów 260. Praktycznie każdy Ikarus w MZK poddany został po ok. 5-7 latach (po ok. 400 tys. km przebiegu) naprawie. W 1993 roku zainicjowano tzw. odbudowy czyli drugie naprawy główne. Najpierw zlecano je przedsiębiorstwu KPNA w Słupsku, a od 1995 r. przeprowadzano je na Włościańskiej. W trakcie remontów wygląd autobusów zmieniał się i ujednolicał, wymieniano kabiny, malowano poręcze i sufity itp. Pierwsze Ikarusy 260.04 skreślono ze stanu w 1988 r. Większość z nich poddano remontom. Do 1993 r. przy remontach stosowano malowanie kremowo-czerwone, później malowano je w barwy żółto-czerwone. W czasie licznych remontów wygląd autobusów ulegał zasadniczym zmianom, m.in. poprzez montaż gumowych listew bocznych, wymianę kabin, malowanie poręczy, wymianę kół itp. |
| TABELA ROZDYSPONOWANIA DOSTAW IKARUSÓW 260 W MZK WARSZAWA | ||||||||||
| rok / zajezdnia | R-5 | R-6 | R-7 | R-8 | R-9 | R-10 | R-11 | R-12 | R-13 | razem |
| 1981 | 1-36 | - | - | - | 201-231 | - | - | - | - | 67 |
| 1982 | 37-78 | - | 401-460 | - | 249-324 | - | 601-665 | 801-840 | - | 2831) |
| 1983 | 79-119 | 1401-1430 | - | 1001-1030 | 232-236 325-376 |
1201-1250 | 666-717 | 841-880 | - | 300 |
| 1984 | 1-5 14 16 | 1431-1450 | 420-429 | 1031-1070 | 237-248 377-390 | 1251-1305 | 607-609 630-634 708-717 | 881-900 | 1601-1628 | 224 |
| 1985 | 120-132 | 1466-1480 1498 1499 | 461-466 | 1076-1090 1111 1112 1114 | 209 210 220 223 224 307-310 391-400 | 1306-1316 1319 1320 1332-1335 | 601-606 718-722 | 864 865 866 | 1660-1670 1681 | 1192) |
| 1990 (1991-92) |
50 60 | 1401 1407 1410 | 401 | 1005 1012 1101 1118 | 287 288 289 | 1212 1237 1240 1241 | 605 608 652 | 808 816 | 1657 1658 1680 | 25 |
| 1992 | 76 | 1409 1414 | 404 | 1002 1009 1015 | - | 1244 1245 1246 | 610 614 616 | 820 | - | 14 |
| RAZEM: | 142 | 72 | 78 | 95 | 2153) | 129 | 152 | 106 | 43 | 1032 |
|
UWAGI: |
||||||||||
| TABELA ROZDYSPONOWANIA IKARUSÓW 260 U AJENTÓW | ||||||||||
| rok / firma | Klatka | Grzelak | Jakimak | Transwar | RAPID | TANDEM | Piaseczno | Grodzisk | Szymański | razem |
| (1991) | A001 A002 | A051-A053 | - | - | - | - | - | - | - | 51) |
| (1992) | - | - | - | - | - | - | - | - | 3393 | 1 |
| (1993) | A003-A005 | - | - | - | A201 A207 | - | - | - | 3229 | 6 |
| (1994) | - | - | - | A150-A157 | A202 A2172) | A251 A252 | A409 | - | - | 133) |
| (1995) | - | - | A102 A103 | A158 A162 | - | - | - | - | - | 4 |
| (1996) | - | - | A101 | - | A214 A219 A220 | - | - | A513 A529 | - | 63) |
| (1997) | - | - | - | - | - | - | - | A530 | - | 1 |
| (1998) | - | - | A102 | - | A2314) A2344) | A254 | - | A506 A531-A533 |
- | 8 |
| (1999) | - | - | - | - | - | - | - | A534-A538 | - | 5 |
| (2000) | - | - | - | - | A2422) | A256 | - | A539 A540 | - | 4 |
| RAZEM: | 5 | 3 | 4 | 10 | 10 | 4 | 1 | 14 | 2 | 53 |
| w
latach 1999-2000 rapidowe wozy A202 i A207 po remoncie otrzymały
numery A238 i A240; 1) - numery z literą 'A' na początku wprowadzono dopiero we wrześniu 1993 r.; 2) - wozy nr A217 i A242 nie miały środkowych drzwi i służyły tylko na linii 712; 3) - A152 = ex-Szymański 3229, A156 = ex-Szymański 3393, A219 = ex-Klatka A001, A220 = ex-Klatka A003; 4) - wozy po modernizacji w KZNS - automatyczna skrzynia biegów; |
||||||||||
| DANE TECHNICZNE | ||||||||||||||
| długość [mm] |
szerokość [mm] |
wysokość [mm] |
rozstaw osi [mm] |
masa [t] |
ilość miejsc |
miejsc siedz. |
ilość drzwi |
wysokość podłogi |
silnik | skrzynia biegów | ||||
| I | II | ost. | typ | poj. | moc | |||||||||
| 11000 | 2500 | 3100 | 5400 | 12,5 | 100 | 22 | 3 | 940 | 940 | 940 | RABA D2156 |
10,35 | 192 | Csepel |
Zobacz
więcej zdjęć Ikarusów 260 w Galerii Przegubowca
Ostatnia aktualizacja 11.03.2007
Wykorzystanie danych i zdjęć
tylko za zgodą autorów.
(c) PRZEGUBOWIEC 1998-2007