Na początku lat dziewięćdziesiątych rozpaczliwie poszukiwano nowego typu autobusu mogącego godnie zastąpić ikarusa 280. Konstrukcje zachodnie były nieosiągalne finansowo dla MZK, dlatego podjęto decyzję o zakupie przegubowych ikarusów nowej generacji.

We wrześniu 1992 r. z zajezdni "Woronicza" wyjechały na linie 144 i 175 pierwsze ikarusy 435. Seria 435 różniła się od spotykanych dotychczas w Warszawie ikarusów 280 znacząco. Podstawową różnicą była nowa stylizacja nadwozia, zbliżona standardem do zachodnich konstrukcji z lat 80-tych i zwiększona do 18 metrów długość nadwozia. Do napędu posłużył 12-litrowy silnik MAN D2866 o mocy maksymalnej 225 kW (310 KM) i imponującym maksymalnym momencie obrotowym 1262 Nm. Silnik sprzęgnięty został z 5-biegową automatyczną skrzynią biegów ZF. Napęd umieszczono za tylną osią, przy czym były to pierwsze przegubowce w Warszawie z takim jego rozmieszczeniem - stąd też zyskały one miano "pchaczy". Zastosowano zawieszenie pneumatyczne. Materiały służące do wykonania konstrukcji nadwozia i wykończenia wnętrza były dużo lepszej jakości, niż w kupowanych do tej pory ikarusach 280. Wnętrze oferuje 183 miejsc dla pasażerów, w tym 43 na miękkich fotelach. Do środka pojazdu prowadziły 4 pary dwuskrzydłowych drzwi, przy czym ostatnie z nich były węższe od pozostałych. Do wentylacji posłużyły klapy w dachu, wywietrzniki dachowe i odchylane szyby (rozwiązanie nie stosowane od czasów PR100). Choć prototyp ikarusa 435 opracowano już w połowie lat 80-tych, to dostarczone do Warszawy pojazdy były pierwszymi seryjnie wyprodukowanymi pojazdami tego typu. Stanowiły one nową jakość w warszawskim taborze, jednakże ich cena była blisko dwukrotnie wyższa od tradycyjnego ikarusa 280. Dlatego też poprzestano na pięciu takich autobusach, decydując się na zakup ikarusów 280.37 - czyli połączenia nadwozia 280-tki z silnikiem i skrzynią biegów z 435-tki.

Ikarusy 435.05 od początku eksploatacji garażowały w zajezdni R-7 "Woronicza", obsługując różne linie. W 1995 roku zdemontowano oryginalne filmy, zastępując je tablicami kierunkowymi. Autobusy tego typu nie przechodziły w trakcie swojej eksploatacji napraw głównych - co było zupełnie odmienne od wciąż remontowanych ikarusów 280.

W maju 1998 roku poważnemu wypadkowi uległ wóz 7272 zjeżdżający na linii 195 ulicą Belwederską. Zginęła jedna osoba, a tylna sekcja autobusu została kompletnie zniszczona. Autobus odbudowano w oparciu o fabrycznie nowe elementy.

W czerwcu 2007 r. rozpoczęto wycofywanie ikarusów 435. Jako pierwszy odstawiono wóz 7271, a po nim 7274. Póki co, są to jedne z najdłużej eksploatowanych w Warszawie autobusów, które nie przeszły w trakcie swego życia żadnego poważnego remontu.