Otwarcie granic na początku lat 90. spowodowało znaczny napływ do Polski używanych autobusów z Europy Zachodniej. Były to najczęściej pojazdy ponad dziesięcioletnie, ale jednocześnie dużo nowocześniejsze niż kursujące w polskich miastach jelcze i ikarusy. Nie bez znaczenia była też cena autobusu, wielokrotnie niższa niż nowego pojazdu. Trudna sytuacja taborowa skłoniła MZK do zainteresowania się ofertą firmy DAB-Com sprowadzającej z Danii używane autobusy. Firma ta wynajmowała wówczas od MZK część zajezdni R-13 pod skład konsygnacyjny dla sprowadzonych autobusów.

W październiku 1993 r. do zajezdni R-11 zakupiono 4 używane autobusy duńskiej firmy DAB zbudowane na podwoziu Leyland. MZK miało już dalekosiężne plany co do dalszych zakupów używanych DAB-ów, jednak zostały one pokrzyżowane wprowadzeniem przez rząd premiera Pawlaka zakazu importu używanych autobusów.

Trzy z czterech dostarczonych do zajezdni R-11 DAB-ów pochodziły z 1979 r. Otrzymały numery 6310-6312. Wcześniej eksploatowano je w duńskiej firmie Arhus Sporveje (poprzednie numery tab.: 103, 101, 105) jako autobusy miejskie z dwojgiem drzwi z przodu i z tyłu (taki układ drzwi był charakterystyczny dla autobusów w Arhus - w drugich drzwiach podłoga była obniżona). 

Duńskie autobusy były uznawane za pojazdy niezniszczalne, ich aluminiowa karoseria z elementami z tworzyw sztucznych znakomicie znosiła spartańskie warunki, a hermetyczne wnętrze było przytulnie ciche i ciepłe zimą. Jednak brak części zamiennych sprawiał, że autobusy te miały częste i długie przestoje. Ze względu na dwie pary drzwi na ogół jeździły na liniach peryferyjnych, takich jak 124, 154, 173, 373, 706. W lutym 1994 r. zmieniono im numery na 6340-6342, gdyż pokrywały się z nowo wprowadzonymi ikarusami 260.73A.

W 1999 roku wycofano z ruchu dwa z trzech starszych DAB-ów, pozostały na stanie jedynie w roli dawców części dla jedynego sprawnego wozu 6341. Na początku 2001 roku również wóz nr 6341 został odstawiony. W 2002 roku wszystkie trzy DAB-y zezłomowano.