Autobus Solaris Urbino 10 (zwane również Urbinetto) miał premierę na Wystawie Komunikacji Miejskiej w Łodzi we wrześniu 2002 roku. W programie produkcji bolechowskiej fabryki zastąpił 9-metrowe Urbino 9, stając się firmowym przedstawicielem klasy midi, postrzeganej na początku XXI wieku jako perspektywiczna w najbliższych latach.

Solarisa Urbino 10 napędza 5,9 litrowy silnik Iveco NEF4AE0681B wyposażony w układ wtrysku w technologii Common Rail. Silnik umieszczono w zabudowie wieżowej, ukośnie, po lewej stronie pojazdu. Zmianę przełożeń umożliwiała automatyczna skrzynia firmy Voith. Dla poszerzenia przejścia w tylnej części autobusu oraz zmniejszenia przestrzeni zajmowanej przez nadkola zastosowano ówczesną nowość na rynku - opony Super Single, o szerokości o połowę większej niż standardowa, zastępujące opony bliźniacze na osi napędowej. We wnętrzu zamontowano 20 miejsc siedzących, w tym dwa półtoraki. Jeden z nich znalazł się tuż przed III drzwiami, drugi zaś usytuowano bokiem nad zbiornikiem paliwa przed drzwiami II. Autobus, tak jak wszystkie pojazdy rodziny Urbino, jest przestronny, a w środkowej części wnętrza posiada dużo przestrzeni dla pasażerów stojących. Twarde, mało komfortowe, wandaloodporne siedzenia wykonała firma Ster. Autobusy wyposażono w system informacji pasażerskiej R&G z diodowymi pomarańczowymi wyświetlaczami zewnętrznymi. W wyglądzie zewnętrznym najbardziej przykuwają uwagę okna - przesuwane w podziale pół na pół. Złamały one panujący wówczas obiegowy mit, iż dużych okien przesuwnych stosować nie wolno. Rozwiązanie to pozytywnie wpłynęło na przewietrzenie przestrzeni pasażerskiej i spotkało się z dobrym przyjęciem pasażerów.

Na ulicach Warszawy Urbino 10 pojawiło się 1 czerwca 2003 roku za sprawą firmy Mobilis, która wygrała przetarg na obsługę 50 brygad midibusami. Pierwsza seria obejmowała 10 sztuk, zaś do października 2003 ilostan wzrosł do 52 sztuk. Autobus z najwyższym wtenczas numerem - A352 - był dawnym pojazdem demonstracyjnym, o rok starszym od pozostałych. Wyróżniał się m.in. klimatyzacją przestrzeni pasażerskiej.

W lipcu 2004 r. dokupiono jeszcze jeden wóz - A353. Nie różnił się on niczym od pozostałych.

W 2006 r. w kilku autobusach (m.in. A346 A348 A350) zamieniono duże odsuwane szyby z lewej strony na szyby z małymi uchylnymi lufcikami.