Autobus Solaris Urbino 12 to standardowej długości model z rodziny Urbino, której premiera odbyła się na Targach Motoryzacyjnych w Poznaniu w 1999 roku. W stosunku do poprzednika, Neoplana N4016, wprowadzono szereg poprawek, a przede wszystkim radykalnie zmieniono sylwetkę nadwozia poprzez tzw. miękkie prowadzenie linii elementów pojazdu. W podobny sposób zaaranżowano wnętrze pojazdu czyniąc je ponadto przestronniejszym niż w poprzednich modelach, poprzez zmniejszenie przestrzeni zajmowanej przez silnik i nadkola. Poprawie uległo też stanowisko pracy kierowcy dzięki zastosowaniu nowoczesnej deski rozdzielczej z centralnym wyświetlaczem. Uzyskano również większe pole widzenia przez specjalne wyprofilowanie przedniej szyby. Standardowo Urbino 12 napędzane było zabudowanym wieżowo silnikiem MAN, sprzęgniętym z automatyczną skrzynią biegów ZF. Odpowiedni komfort jazdy zapewniało pneumatyczne zawieszenie na wahaczach z elektronicznym systemem sterowania.

W 2000 roku 11 Solarisów U12 zakupiła firma Rapid-Bus (później Connex, jeszcze później Veolia), która wygrała wówczas przetarg na obsługę linii 160, 167, 171, 180 i 409. Początkowo U12 obsługiwały tylko linię 160, później 180 i 409, a w wakacje wchodziły na 167. W 2001 r. dwie brygady U12 przeszły ze 160 na 138. Od 2002 roku oprócz 138 obsługują tylko linię 180 ze względu na ograniczoną nośność wiaduktu na ul. Powązkowskiej.

Kolejne 12-metrowe Solarisy w ilości 50 sztuk zakupiły Miejskie Zakłady Autobusowe w 2007 roku. Dostawy rozpoczęły się pod koniec marca. Solarisy dla MZA są przedstawicielami nowej generacji modelu Urbino, zaprezentowanej na targach w Hannoverze w 2004 roku. Autobusy te posiadały zmienioną stylizacją nadwozia, z wyprostowaną krawędzią dachu i zmianami w wyglądzie ściany przedniej i tylnej. Wyposażono je w 255-konny silnik DAF spełniający normę Euro-4, sprzęgnięty z 6-biegową skrzynią biegów. Powiększona została wieża, w której zabudowano silnik, przez co jej wielkość zbliżyła się do tej z neoplanów N4020td. Uzyskanie nowej normy czystości spalin wiązało się z koniecznością zastosowania płynu AdBlue. Dodatkowo, solarisy wyposażono w nowość wśród stołecznych pojazdów tej wielkości: klimatyzację przestrzeni pasażerskiej. Oprócz niej, zamontowano również duże, przesuwane okna, których partie przesuwne zajmowały połowę wysokości.

Na następne Solarisy III generacji nie przyszło nam długo czekać. Wybrał je Mobilis, który wygrał przetarg na obsługę 50 brygad taborem niskopodłogowym typu MAXI. Podwarszawski przewoźnik kupił w 2007 roku łącznie 53 autobusy, i podobnie jak w poprzednim przetargu, ostatni pojazd nieco różni się od pozostałych - jest nim A153, wystawiany w 2005 r. na Transexpo w Kielach. Solarisy te nieznacznie różnią się od dostarczonych nieco wcześniej od MZA. Posiadają one nieco mniejsze okna przesuwne, żółte poręcze i miękkie siedzenia.

Razem z zakończeniem umowy firmy Veolia na realizację przewozów pasażerskich, dnia 30 kwietnia 2008 roku, wycofane zostały pierwsze stołeczne Urbino 12. Autobusy te przeszły drobne przeglądy i naprawy i w lipcu wystawiono je na sprzedaż. Póki co, nie znalazły jeszcze nabywców.