STRONA GŁÓWNA > AUTOBUSY > podróże sentymentalne > Śladami autobusów z R-8

Jak przystało na imprezę poświęconą zajezdni Pożarowa jednym z pierwszych fotostopów na trasie była brukowana ulica Pożarowa.
Trasą dawnej linii 376 pojechaliśmy w stronę Marcelina robiąc po drodze fotostop na przystanku o najdłuższej w Warszawie nazwie: WYTWÓRNIA MAS BITUMICZNYCH.
Na ul. Płochocińskiej odwiedziliśmy zachowaną jeszcze pętlę o tajemniczej nazwie ZAPLECZE. Autobusy linii 165 kończyły tu trasę w latach 1965-1970. Możliwe więc że nasz Ikarus był pierwszym który tu zawrócił.
Opuszczona w 1993 roku pętla Tarchomin (Fabryka) z roku na rok coraz bardziej ginie w bujnych chwastach.
Za to pętla Nowodworska użytkowana do 1995 została w 2000 roku odcięta od ulicy chodnikiem i trawnikiem. Nie przeszkodziło nam to jednak w zaliczeniu jej autobusem.
W miejscu starej pętli w Choszczówce stoi obecnie ładny dom, a autobusy zawracają osiedlowymi uliczkami.
W tym największy jest AMBARAS, żeby... 152 chciało na raz?
Najbardziej polna warszawska pętla - Mańki-Wojdy.
W drodze nad Zalew Zegrzyński...
Pętla w Ryni nad Zalewem. Autobusy MZK nigdy tu nie docierały. Z solidnej pętli korzystały kiedyś Ikarusy 280 z PKS Warszawa.
Na pętli w Białobrzegach ruch jak na Marszałkowskiej. Czekamy aż odjedzie liniowe 705, a tymczasem z prawej próbuje nas ominąć prywatna linia 4 z Legionowa obsługiwana kultowym autobusem Jelcz 080 na podwoziu Stara.
W drodze powrotnej zaliczyliśmy jeszcze Zielonkę, choć trochę pobłądziliśmy i na sam przystanek krańcowy nie dojechaliśmy.
Ostatnie zdjęcie, bo już zmierzcha i czas do domu. Na tle kawęczyńskiej elektrociepłowni pozuje 2092 aka 2485 na linii 445.

© PRZEGUBOWIEC 1998-2008