Pierwsze Midi MANy wyjadą na trasy lada dzień. W tym momencie przedstawiamy nową pozycję w parku taborowym MZA. Autobus nosi oznaczenie NM223.3. Trójka na końcu oznajmia trzecią z kolei koncepcję małych niskopodłogowych autobusów miejskich, jakie znajdują się w palecie produkcynej koncernu MAN. Sięgnijmy zatem do źródeł.

Pierwsza koncepcja to model NM223 (bez dodatkowych oznaczeń). Są to najkrótsze autobusy. Standardową długością pojazdu jest 8825 mm, ale możliwe są także odmiany o długościach od 8125 do 9525 mm. Usytuowanie silnika w pozycji leżącej na zwisie tylnym oraz mała długość pojazdu wymuszają obecność schodka w przejściu za środkowymi drzwiami. Jest to więc autobus niskowejściowy. Opcjonalnie autobus może mieć tylko 2300 mm szerokości.

Druga koncepcja to model NM223.2. Są to już dłuższe midibusy - podstawowy wariant ma 9665 mm długości, ale w ofercie są także długości od 8500 do 10490 mm. Tu możliwe są także większe obręcze kół - 22,5 calowe. Silnik jest również leżący, ale przebieg podłogi jest już bezstopniowy. Oba powyższe modele są dziełem firmy Göppel, która buduje je na podwoziach firmy MAN. Göppel sprzedaje powyższe modele również pod własną marką.

Trzecia koncepcja to NM223.3 oraz NM283.3. Autobusy NM .3 zostały po raz pierwszy zaprezentowane na targach IAA we Frankfurcie w 2000 roku. Rok późnej, we wrześniu 2001 roku pozkazano je w Polsce na VII Wystawie Komunikacji Miejskiej w Łodzi. O ile warianty długości pierwszej i drugiej koncepcji wynikały z różnych rozstawów osi, przy zachowaniu jednakowych zwisów przedniego i tylnego, to w modelach NM .3 mamy do czynienia z wachlarzem kombinacji. Trzy warianty rozstawu kół oraz dwa warianty zwisu przedniego dają w sumie sześć możliwych odmian. Podstawową jest długość 9665 mm. Krótsze warianty liczą 8795, 9100 i 9360 mm, a dłuższe 10060 i 10365 mm. Wszystko to możliwe było dzięki zastosowaniu modułowej koncepcji budowy pojazdu. Autobus zbudowany jest z pięciu modułów. Pierwszy moduł to zwis przedni z drzwiami i kokpitem kierowcy. Drugi i czwarty, o stałych długościach, obejmują osie oraz okno znajdujące się nad nimi. Środkowy moduł to drzwi oraz w zależności od długości jedno lub dwa okna. Ostatni element to zwis tylny. Tu może być jedno okno, ale także w odróżnieniu od NM i NM .2 drzwi jedno- lub dwuskrzydłowe. Wprowadzenie do oferty dwuskrzydłowych drzwi na zwisie tylnym było możliwe dzięki zastosowaniu wieżowej zabudowy silnika.
Warianty długości oraz przykładowe aranżacje drzwi przedstawiają ryciny:







Najważniejsze cechy rzutujące na funkcjonalność modelu NM 223.3 wiążą się z podwoziem i podzespołami. Innowacyjnym posunięciem było zastosowanie specjalnej portalowej osi tylnej ZF AV 132S umożliwiającej zastosowanie pojedynczego ogumienia. Standardowe opony o szerokości 275 mm były niewystarczające dla nacisku na oś przekraczającego 10 ton. Dlatego zastosowano szersze opony supersingle. Zamiast ciasnego korytarza o szerokości niewiele przekraczającej 500mm osiągnięto wynik 800 mm. Aby nie tracić zbyt wiele z tej wielkości na prawym tylnym nadkolu zamontowane zostały siedzenia zwane "półtorakami". Po lewej stronie są rzędy podwójnych siedzeń, w związku z tym faktyczna szerokość przejścia zmniejsza się do 600 mm.

Pionowy silnik MAN D0836 zamontowano na specjalnych prowadnicach tzw. kołysce, dzięki czemu możliwy jest szybkie wymontowanie całego zespołu napędowego wraz ze skrzynią biegów. Tę ostatnią dostarczyła firma Voith. Jest to przekładnia 3-biegowa D851.3E.

Takie elementy wyposażenia jak systemy EBS, ECAS czy układ elektryczny oparty na sieci CAN są już chyba standardowym wyposażeniem nowoczesnych autobusów. Wspomniany silnik o mocy 220 KM spełnia normy czystości spalin Euro 3. Nad procesem wtrysku paliwa czuwa zaś sterownik EDC. A paliwo to pochodzi z około 200-litrowego zbiornika paliwa zintegrowanego z obudową przedniego prawego nadkola.

Pierwszy MAN NM223.3 dotarł do MZA 12 grudnia 2002 roku. Trafił do zajezdni T-13 "Stalowa". Autobusom tego typu przyznano zakres numeracyjny rozpoczynający się cyfrą '1'. Zgodnie z aktualnym systemem druga cyfra oznacza zajezdnię, stąd dla oddziału na Stalowej jest to '3'. Ponieważ wszystkie midibusy mają trafić do tejże zajezdni obsadzone zostaną numery 1301-1315. Do końca roku najprawdopodobniej ujrzymy trzy z nich. Pozostałe będą sukcesywnie dostarczane do maja 2003 roku. Aby zwolnić zakres dla midi MANów przerejestrowano kilka solówek z zajezdni "Ostrobramska" - te z numerami 13xx na wolne numery 12xx.

Pasażerowie mieli już okazję w ciągu kilku sierpniowych dni sprawdzić jak sprawuje się taki midibus w ruchu miejskim. PPKS Grodzisk Mazowiecki testował małego MANa w związku z przetargiem na 50 brygad obsługiwanych takim właśnie taborem. Pierwszy seryjnie wyprodukowany w podpoznańskich Sadach NM 223.3 przeznaczony dla MZA różni się jednak od egzemplarza testowego.
Zmieniony został układ siedzeń, a co za tym idzie również przestrzeni dla pasażerów stojących. Różnice są w części środkowej. Tzw. "rzeźnia" znajduje się po lewej stronie, ale jest nieco przesunięta do przodu względem światła drzwi. W "testówce" naprzeciwko tych drzwi były trzy siedzenia zwrócone bokiem do kierunku jazdy (patrz aktualności 08.2002). Przed tylnym lewym nadkolem zamontowany został rząd podwójnych siedzeń. Pod nimi znajduje się schowek na akumulatory. Miejsca te oraz cztery umieszczone za przednimi nadkolami (tyłem do kierunku jazdy) znajdują się na poziomie podłogi. W sumie w środku znajdziemy 14 miejsc siedzących, w tym dwa na tzw. półtorakach - na prawym tylnym nadkolu. Siedzenia firmy Ster to model 5NS, czyli taki jak w przegubowych MANach. Za ostatnimi drzwiami nie znajdziemy siedzeń, a jedynie wąską półeczkę.
W przeciwieństwie do egzemplarza testowego zabudowane osłoną zostało przednie lewe nadkole. Ukryto tam część osprzętu a przy okazji powstało kolejne miejsce na bagaż podręczny.
Schemat rozmieszczenia siedzeń:


Autobus został wyposażony w system informacji dla pasażerów firmy R&G. W odróżnieniu od MANów NG313 nie zamontowano wyświetlacza bocznego. W przegubowcach sprawia on trochę kłopotów. Długie krańce nie mieszczą się na nim, o ile w ogóle wyświetlane są prawidłowe kierunki lub numery linii. Wewnętrzny wyświetlacz ukryty jest za ciemną pleksi osłaniającą panel podsufitowy.
Zastosowane płaty drzwi wyprodukowała firma Bode. Przednie w połowie wysokości posiadają charakterystyczną osłonę zamka. Otwierają się zaś w tradycyjny sposób - do wnętrza pojazdu. Środkowe i tylne są odskokowo-uchylnyne - otwierają się na zewnątrz. Przy drzwiach naklejone zostały piktogramy zabraniające wnoszenia pożywienia lub spożywania napojów.
Uwagę zwraca nie dzielona przednia szyba. Stanowi integralną całość z osłoną wyświetlacza. Inna jest także obudowa klimatyzacji, znacznie lepiej wkomponowana nie wystaje mocno poza obrys pojazdu. Osłaniające felgi kołpaki są również inne. Wzór ten można spotkać na kołach MANów jakie pojawiły się w ostatnich miesiącach w różnych miastach Polski.



    

Czy zatem nowy model sprawdzi się w warszawskich warunkach? Wiele jego cech sprawia, że ma duże szanse, ale dużo leży też w rękach organizatorów, którzy muszą dobrać trasy idealne dla pojazdów z segmentu midi.

Dane techniczne:

Robert Sokołowski